ยากไหม..ในอเมริกา..
1. ด้วยการเรียน เราต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพการ
เรียนการสอนที่แตกต่างจากเมืองไทยอย่างมาก
ไม่มีใครป้อนให้จนถึงปากอีกต่อไป ต้องรีบเรียนรู้การใช้
ภาษาอีกอักโข ที่หนักหนาคือการฟังสำเนียงอเมริกันและ
การใช้ภาษาเขียนที่หนีหลักไวยกรณ์อังกฤษไปไม่พ้น
2. ด้วยตัวของเราและสังคม
สังคมของอเมริกัน เป็นสังคมเปิด ให้อิสระกับทุกคนที่จะคิดที่จะทำ และรับผิดชอบตัวเอง
มีความเจริญทางวัตถุที่ศิวิไลอย่างเหลือคณานับ ต้องยอมรับว่าเป็นดาบ 2 คม ที่น่ากลัว
แต่ในสังคมไทยเป็นสังคมปิด ยังมีกรอบของวัฒนธรรม ที่คอยช่วยป้องกันความอยากของ
สัญชาตญานดิบของมนุษย์ไม่ให้แสดงออกมาทั้งหมด อย่างน้อยก็ยังกลัวสังคมจะตราหน้า
ว่าเราเป็น"คนเลว"เราจึงเป็นเด็กดีในเมืองไทย แต่ในอเมริกาไม่มีใครมาสนใจเรา ดังนั้น
จึงไม่แปลกเลยที่นักเรียนสาวที่เรียบร้อยจากเมืองไทย จะกินเหล้า สูบบุหรี่ คบเพื่อนชาย
มากมาย เมื่อมาอยู่อเมริกา และในจำนวนถึง 50% ต้องเสียอนาคตเรียนไม่จบ บางคนมี
ครรภ์ต้องให้เพื่อนเฉลี่ยเงินในการทำแท้ง บางคนต้องเสียเงินมากๆซื้อปริญญากลับบ้าน
นี่เป็นความยากอย่างยิ่งของคนไทยในต่างแดน ที่จะประคับประคองตัวเองให้ไปได้ตลอด
รอดฝั่งกับไอ้โรคความเหงาที่ร้ายกาจ ในสังคมที่ผู้คนไม่เหมือนกันกับแผ่นดินแม่ของเรา
จริงใจ.... พีชเอง (คัดลอกจากสาระของจดหมายนักเรียนไทยในต่างแดน)
