อ่อนคณิตศาสตร์
โดย ชัยสิริ สมุทวณิช 15 ธันวาคม 2547 18:52 น.
       เด็กนักเรียนอเมริกันมีปัญหาอยู่อย่างหนึ่งคือ เรียนคณิตศาสตร์ไม่เก่งครับ นอกจากนั้น ระบบการเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์เองก็ดูจะมีปัญหาอยู่ไม่น้อย
       
       เมื่อไม่นานมานี้ มีรายงานข่าวมาว่า คณะกรรมาธิการว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติของสหรัฐอเมริกาเองก็วิตกมากว่า ปัญหาเด็กนักเรียนอเมริกันโดยเฉพาะในระดับไฮสกูลตั้งแต่เกรดสี่ไปถึงเกรดหกนั้น ถ้าเทียบกับนักเรียนต่างชาติด้วยกันแล้ว เด็กอเมริกันนั้นถือว่าอ่อนคณิตศาสตร์กว่ามาก
       
       เฉพาะอย่างยิ่งเทียบกับเด็กนักเรียนในภูมิภาคเอเชียแทบไม่ได้เลย
       
       คณะกรรมาธิการการศึกษาที่มลรัฐแมสซาซูเซตส์ พบว่าในการทดสอบผลการแข่งขันคณิตศาสตร์นานาชาติแล้ว พบว่านักเรียนจากประเทศสิงคโปร์นั้น มักจะสอบได้คะแนนดีมากมาอย่างสม่ำเสมอโดยเฉลี่ย
       
       ดังนั้น ก็เลยไปดูว่าวิธีการสอนแบบสิงคโปร์เขาทำกันอย่างไร
       
       วิธีการที่แปลกมากก็คือ เขาให้สั่งใช้ตำราคณิตศาสตร์จากโรงเรียนในสิงคโปร์นำมาสอนกับเด็กอเมริกันครับ
       
       คือเชื่อว่า ตำราเรียนคณิตศาสตร์ของสิงคโปร์นั้นน่าจะดีกว่าตำราเรียนของสหรัฐอเมริกา
       
       เวลานี้ก็เลยมีโรงเรียนในอเมริกาไม่น้อยกว่า 200 แห่ง แล้วล่ะครับ ที่หันมาใช้ตำราเรียนคณิตศาสตร์ของประเทศสิงคโปร์โดยใช้กันที่มลรัฐโอคลาโฮมาไปจนถึงในเมืองใหญ่ๆ ของมลรัฐนิวเจอร์ซีย์
       
       และเขาไปทดสอบแล้วครับ
       
       ก็ได้ผลมาว่าเด็กๆ ที่เรียนด้วยตำราจากสิงคโปร์นั้น เรียนคณิตศาสตร์ได้ผลดีกว่าจริงๆ ตามที่คาดหมายเสียด้วย
       
       พวกเด็กอเมริกันที่ไม่ค่อยชอบเรียนคณิตศาสตร์มาแต่เดิม พอได้ตำราใหม่กลับเริ่มชอบแล้วก็เรียนได้ดีด้วย
       
       ดังนั้นเวลานี้เลยเป็นกระแสของความนิยมไปแล้ว ก็เพราะโรงเรียนอเมริกันเห็นว่าหลักสูตรแบบเอเชียนั้นดูจะก่อให้เกิดแรงบันดาลใจกับนักเรียนมากกว่า และถ้าไม่ปรับปรุงหลักสูตรหรือตำราเรียนของอเมริกันเสียใหม่แล้ว เด็กๆ อเมริกันก็จะล้าหลังตามไม่ทัน พวกเด็กๆ จากทวีปเอเชีย ทั้งทางคณิตศาสตร์หรือกระทั่งในวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไปครับ
       
       ถ้าผลการเรียนทางคณิตศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์ของนักเรียนอเมริกันสู้คนอื่นๆไม่ได้ ก็จะแย่มากๆ ต่อตลาดแรงงานในระยะยาว เพราะถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ตลาดแรงงานในอนาคตก็จะถูกช่วงชิงโดยคนต่างชาติในอนุชนรุ่นหลังๆ ได้
       
       ดังนั้น เวลานี้วงการศึกษาของอเมริกาจึงตื่นตัวกันมาก ที่จะหาทางใหม่ๆ ในการพัฒนาความรู้ด้านนี้
       
       และวิธีการหนึ่งก็คือการสั่งหนังสือ และตำราเรียนมาจากสิงคโปร์
       
       ส่วนนักวิจารณ์ก็บอกว่า วิธีการสอนแบบอเมริกันเองก็เป็นต้นเหตุหนึ่งที่สร้างปัญหาด้วย
       
       เพราะในรอบ 20 ปี ที่ผ่านมานั้น แม้ว่าหลักสูตรวิชาคณิตศาสตร์จะเปิดกว้างมากขึ้นในโรงเรียนอเมริกัน และหลักสูตรทำให้ง่ายและสนุกขึ้น แต่ก็ไม่ได้เน้นส่วนที่เป็นแก่นสารที่สำคัญๆ ของเนื้อหาเท่าไรนัก และบางครั้งก็ซ้ำซาก เช่นอยู่กับการท่องสูตรคูณ
       
       อีกประเด็นหนึ่งก็คือ เนื้อหาวิชาคณิตศาสตร์ในหลักสูตรของโรงเรียนอเมริกันนั้น มักคลุมเนื้อหาที่กว้างขวางมากเกินไป แต่กลับไม่ลงรากลึก
       
       ขณะที่ในสิงคโปร์และระบบหลักสูตรคณิตศาสตร์ของระบบการเรียนการสอนและหนังสือคณิตศาสตร์ในโรงเรียนของประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งก็รวมถึงไทยด้วยนั้น มีวิธีการต่างไปจากวิธีคิดของอเมริกัน
       
       อย่างเช่นที่สิงคโปร์นั้นหลักสูตรถูกพัฒนาจากผู้เชี่ยวชาญทางคณิตศาสตร์ที่ทางกระทรวงศึกษาว่าจ้างมาซึ่งจะไปสัมภาษณ์ครูผู้สอนสม่ำเสมอว่า วิธีการเรียนการสอนแบบใดที่เด็กนักเรียนต้องการที่สุด หนังสือเรียนขั้นพื้นฐานนั้นก็กินเนื้อหาแค่หนึ่งในสามของหัวข้อที่มีอยู่ในตำราเรียนของตำราที่ใช้ในโรงเรียนอเมริกัน และพบว่าเนื้อหาที่สอนกลับครบถ้วนสมบูรณ์กว่ามาก
       
       นอกจากนั้นวิธีการเรียนรู้ของนักเรียนในตำราก็ใช้ภาพประกอบทำให้สิ่งที่เป็นนามธรรมเกิดภาพเป็นรูปธรรม ทำให้จำได้ง่ายขึ้นด้วย
       
       หนังสือเรียนคณิตศาสตร์ของสิงคโปร์จะให้เด็กนักเรียนเขียนบาร์ชาร์ต และภาพวาดประกอบในการค้นหาคำตอบ ซึ่งเป็นเทคนิคการเรียนรู้ที่เรียกว่า การจำลองภาพ ซึ่งเป็นกลยุทธ์การเรียนแบบหนึ่งที่ใช้กันมาหลายปีแล้ว และช่วยให้เด็กนักเรียนสามารถแก้ปัญหาที่ซับซ้อนได้ง่าย อีกทั้งยังช่วยให้คำนวณผลได้รวดเร็วด้วยการใช้สมอง
       
       แต่นักการศึกษาอีกหลายคนก็เชื่อว่าการใช้ตำราเรียนจากประเทศสิงคโปร์นั้นอาจไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ของประเทศสหรัฐอเมริกาได้ทั้งหมด บางรัฐมองว่าวิธีนี้ยังไม่ได้มาตรฐานด้วยซ้ำไป เพราะมาตรฐานการเรียนคณิตศาสตร์ต่างกันไปแต่ละรัฐ ดังนั้น ทำให้มีช่องว่างว่าสิ่งที่มีอยู่ในตำราของสิงคโปร์อาจไม่ครอบคลุมพอสำหรับหลักสูตรของบางรัฐได้
       
       สภาการศึกษาแห่งผู้สอนคณิตศาสตร์ในอเมริกาก็ออกมาชี้แนะว่าไม่อาจจะก๊อบปี้ วิธีการของสิงคโปร์ด้วยการสั่งตำราเรียนเข้ามาใช้ในโรงเรียนอเมริกัน เพราะส่วนหนึ่งของความสำเร็จที่สิงคโปร์มาจากวัฒนธรรมการมีวินัยทางการเรียนที่สิงคโปร์ด้วย เพราะครอบครัวในสิงคโปร์เข้มงวดเรื่องทำการบ้านและให้นักเรียนเรียนหนักกว่าครอบครัวคนอเมริกัน
       
       แต่กระนั้นก็ตาม มีข้อสรุปชัดว่า การสอนคณิตศาสตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกาต้องรื้อระบบใหม่แน่ และบอสตันคอลเลจก็เตรียมที่จะเผยแพร่ผลการศึกษา 4 ปี ของการศึกษาจากทั่วโลกซึ่งจะชี้ให้เห็นช่องว่างระหว่างการเรียนคณิตศาสตร์เปรียบเทียบกับเอเชีย ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ.1999 มีการศึกษาสากลด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ พบว่าเด็กนักเรียนเกรด 8 ของสิงคโปร์เรียนดีที่สุดในวิชาคณิตศาสตร์ แต่เด็กอเมริกันมาที่ 19
       
       นอกจากสิงคโปร์จะเป็นแบบอย่างแล้ว ญี่ปุ่นก็เป็นมาตรฐานที่สำคัญด้านการเรียนคณิตศาสตร์ในระดับมัธยมศึกษาครับ เพียงแต่ตำราสิงคโปร์เด่นกว่า และได้เปรียบเพราะเขียนด้วยภาษาอังกฤษ
       
       ครับ....นี่เป็นข้อมูลใหม่ที่เห็นว่าเวลานี้ แม้แต่อเมริกาก็เริ่มตื่นตัว และพร้อมที่ยอมรับว่า การเรียนการสอนในบางวิชาของเขามีข้อบกพร่อง และพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงครับ